چهار سرود برای آیدا

۱ سرودِ مردِ سرگردان مرا می‌باید که در این خمِ راه در انتظاری تاب‌سوز سایه‌گاهی به چوب و سنگ برآرم، چرا که سرانجام امید از سفری به‌دیرانجامیده باز می‌آید. به زمانی اما ای دریغ! که مرا بامی بر سر نیست نه گلیمی به زیرِ پای. از تابِ خورشید تفتیدن را سبویی نیست تا آبش دهم، و برآسودنِ از خستگی را بالینی نه که بنشانمش. □ مسافرِ چشم‌به‌راهی‌های من بی‌گاهان از راه بخواهد رسید. ای همه‌ی امیدها مرا به برآوردنِ این بام نیرویی دهید! ۲۹ اردیبهشتِ ۱۳۴۲ ۲ سرودِ آشنایی کیستی که من اینگونه به‌اعتماد نامِ خود را با تو می‌گویم کلیدِ خانه‌ام را در دستت می‌گذارم نانِ شادی‌هایم را با تو قسمت می‌کنم به کنارت می‌نشینم و بر زانوی تو اینچنین آرام به خواب می‌روم؟ □ کیستی که من اینگونه به جد در دیارِ رؤیاهای خویش با تو درنگ می‌کنم؟ ۲۹ اردیبهشتِ ۱۳۴۲ ۳ کدامین ابلیس تو را اینچنین به گفتنِ نه وسوسه می‌کند؟ یا اگر خود فرشته‌یی‌ست از دامِ کدام اهرمن‌ات بدینگونه هُشدار می‌دهد؟ تردیدی‌ست این؟ یا خود گام‌ْصدای بازپسین قدم‌هاست که غُربت را به جانبِ زادگاهِ آشنایی فرود می‌آیی؟ ۳۰ اردیبهشتِ ۱۳۴۲ ۴ سرود برای سپاس و پرستش بوسه‌های تو گنجشکَکانِ پُرگوی باغ‌اند و پستان‌هایت کندوی کوهستان‌هاست و تنت رازی‌ست جاودانه که در خلوتی عظیم با من‌اش در میان می‌گذارند. تنِ تو آهنگی‌ست و تنِ من کلمه‌یی که در آن می‌نشیند تا نغمه‌یی در وجود آید: سرودی که تداوم را می‌تپد. در نگاهت همه‌ی مهربانی‌هاست: قاصدی که زندگی را خبر می‌دهد. و در سکوتت همه‌ی صداها: فریادی که بودن را تجربه می‌کند. ۳۱ اردیبهشتِ ۱۳۴۲

You can listen to چهار سرود برای آیدا online on Radio and Podcast. Open the player on this page to stream the available audio.

چهار سرود برای آیدا is an episode from دکلمه های شاملو.

This episode is 00:03:15 long.

This episode was published on Nov 16, 2022.

Yes. Use the heart button on the episode page to add it to your favorite episodes list.

Yes. This page shows related episodes from دکلمه های شاملو when more episodes are available from the podcast feed.